Showagenda:
Ditte
Hé hallo! Leuk dat je er bent. Prettig met je kennis te maken.
Laat ik me even aan je voorstellen. Ik ben op 17 september 2004 geboren als dochter van Halifax Agent X en Nari Goobita Yangatin. Daardoor ben ik een volbloed Ocicat en luister (nou ja, meestal) naar de naam Ditte. Nu denk je: wat een vreemde naam. Het is de Deense koosvorm voor Dorothea en betekent: Geschenk van God. Mijn hele naam luidt dan ook Dorothea Maja van Zebdaj. Weet je wat het leuke is: toen mijn moeder zwanger was hoopte baas op een zwart gespot poesje en geheel volgens mijn naam kreeg hij zijn zin. Daardoor heb ik soms wel eens een vlekje, sorry streepje voor!
In mijn jeugd (hihi, alsof ik zo oud ben) heb ik veel kattekwaad uitgehaald. Zo vond ik het een sport om sokken en pantykousen weg te halen en ze te verstoppen onder de bank in de woonkamer. Dat ging ook wel met kleine handdoekjes, washandjes, drinkrietjes, pennen en nog veel meer dingen. Alleen snap ik niet hoe het komt dat onze mensen steeds weten wanneer ik iets heb uitgehaald. Ze zeggen dat ze dat aan mijn lopen kunnen zien. Hoe kan dat nou?
Als u me nog eens wilt bezoeken zult u dus naar mijn nieuwe thuis moeten komen.

Dag!                               Ditte.
Ik ben al moeder. Na mijn visite bij Halifax K-Paxx (KC) kregen we op 30 april 2006 twee zoons: Bram en Friso.
Samen met Boy ben ik op 21 juni 2007 ouders geworden van twee zonen en twee dochters: Bela, Jera, Oxana en Zora.
Mijn laatste 2 nestjes kreeg ik samen met Kadir Oci van Diem. Op 31 januari 2009 kregen wij een zoon en dochter: Omar en Arabella. En op 22 november 2009 nogmaals een zoon en een dochter: Fedor en Myrka.
Pa
Ma
Net als mijn moeder heb ook ik mijn kampioenstitel op zak. Ik vind alle aandacht op de shows heel leuk, maar kan bijna niet stilzitten op de arm van de baas. Hij zegt dat ik peper in mijn r... eh, achterste heb. Kan ik toch niets aan doen dat ik steeds dingen zie waar ik meer over wil weten?
Ik blijf het heel leuk vinden om met van alles te spelen. Speelgoedmuisjes, propjes papier, zo'n verenstok en met gestole... eh, ik bedoel, geleende spulletjes.
Als Ocicat hebben wij natuurlijk een crazy hour. Het schijnt dat we moeten rennen, hollen en vliegen. Dat vind ik dan ook heerlijk. Op mijn ronde spring ik op een meter hoogte tegen de muur om dan langs de muur via de deur weer op de grond te belanden. Dan roef-roef onder de tafel door, over de bank, op de krabpaal en als de baasjes het niet zien op de koof boven de gordijnen. Och en als ze het wel zien, kom ik er heel gehoorzaam weer af als zij mijn naam roepen. Ik ben wel lief.....

De baasjes hebben mij "laten helpen". Dat schijnt te betekenen dat ik geen verdere kindjes meer kan krijgen. Ik vind dat prima hoor. Op vrijdag 12 februari 2010 ben ik verhuisd om in mijn nieuwe baan dienst te gaan doen: ik ben gastvrouw geworden in een kattenhotel.